Sertab Erener - Yalnızlık Senfonisi

Anladım sonu yok yalnızlığın, hergün çoğalacak

Herzaman böyle miydi bilmiyorum

Sanki dokunulmazdı çocukken ağlamak

Alışır her insan alışır zamanla kırılıp incinmeye

Çünkü olağan yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkmak



Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte

Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette

Bekliyorum bekliyorum bekliyorum

Hadi gelin üstüme korkmuyorum



Bulutlar yüklü ha yağdı ha yağacak üstümüze hasret

Yokluğunla ben başbaşayız nihayet